Η πεζοπορία στους Δολομίτες ήταν ένα εξαήμερο ταξίδι γεμάτο βουνό, μεγάλες εναλλαγές τοπίου και πολλές ώρες μαζί ως ομάδα, με βάση μας την Cortina d’Ampezzo. Από τη στιγμή που αφήσαμε πίσω μας τη Βενετία και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε προς την περιοχή των Δολομιτών, το σκηνικό άλλαζε σταδιακά και μας έβαζε όλο και περισσότερο σε αυτό που θα ζούσαμε τις επόμενες ημέρες. Η Cortina έγινε για πέντε βράδια το σημείο επιστροφής μας μετά από κάθε διαδρομή και το μέρος γύρω από το οποίο οργανώθηκε ολόκληρο το ταξίδι.

Η πρώτη ουσιαστική επαφή με τα μονοπάτια ήρθε στην περιοχή των Cinque Torri. Η πεζοπορία στο Cinque Torri ήταν από εκείνες τις διαδρομές όπου το τοπίο αλλάζει συνεχώς όσο προχωράς. Οι χαρακτηριστικοί πέτρινοι πύργοι κυριαρχούσαν γύρω μας, ενώ η πορεία περνούσε μέσα από το αλπικό τοπίο και σημεία που διατηρούν ακόμη ίχνη από την ιστορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Την ίδια ημέρα κινηθήκαμε και στην περιοχή του Nuvolau και των ορεινών καταφυγίων, με το τοπίο γύρω μας να ανοίγει συνεχώς. Ήταν από εκείνες τις πρώτες ημέρες ενός ταξιδιού που αρχίζεις να καταλαβαίνεις πραγματικά πού έχεις έρθει. Άλλο να βλέπεις φωτογραφίες των Δολομιτών πριν φύγεις και άλλο να περπατάς ανάμεσα στους τεράστιους βραχώδεις σχηματισμούς και να τους έχεις μπροστά σου για ώρες.

Ήταν επίσης η στιγμή που αρχίσαμε να βρίσκουμε τον ρυθμό μας σαν ομάδα. Γιατί σε μια τέτοια εκδρομή δεν είναι μόνο τα σημεία που επισκέπτεσαι. Είναι οι ώρες που περπατάς μαζί, οι στάσεις στο μονοπάτι, οι κουβέντες, τα πειράγματα, η ξεκούραση στα καταφύγια και όλα εκείνα τα μικρά κομμάτια της ημέρας που τελικά μένουν μαζί με τις μεγάλες εικόνες.

Μία από τις ημέρες που περιμέναμε περισσότερο ήταν φυσικά η πεζοπορία στο Tre Cime di Lavaredo. Η κυκλική διαδρομή γύρω από τις τρεις επιβλητικές βραχώδεις κορυφές ήταν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια ολόκληρου του ταξιδιού. Ξεκινώντας από την περιοχή του Rifugio Auronzo, κινηθήκαμε γύρω από το σύμπλεγμα των Tre Cime, με τη θέα να αλλάζει όσο προχωρούσαμε και τους τεράστιους κάθετους όγκους να εμφανίζονται κάθε φορά από διαφορετική πλευρά.

Τα ανοιχτά περάσματα και τα ορεινά καταφύγια της διαδρομής έδιναν τον δικό τους ρυθμό στην ημέρα. Δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη προσπάθεια για να καταλάβεις γιατί το Tre Cime di Lavaredo είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπία των Δολομιτών. Εκεί, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στο ταξίδι, οι διαστάσεις του τοπίου γίνονταν πραγματικά αισθητές όσο περπατούσαμε.

Μετά την πεζοπορία, η ημέρα συνεχίστηκε στη Lago di Misurina. Η μετάβαση από το βραχώδες αλπικό περιβάλλον στη λίμνη, με τα βουνά να παραμένουν πάντα γύρω μας, ήταν μία ακόμη από τις εναλλαγές που χαρακτήρισαν ολόκληρο το εξαήμερο. Δεν ήταν όλες οι ώρες γεμάτες χιλιόμετρα και υψομετρικά. Υπήρχαν και οι πιο ήρεμες στιγμές, όταν απλώς σταματούσαμε, τρώγαμε, ξεκουραζόμασταν και απολαμβάναμε το γεγονός ότι για μερικές ημέρες η καθημερινότητά μας ήταν εκεί.

Η Lago di Bries μάς έδωσε μια ακόμη διαφορετική εικόνα των Δολομιτών. Αυτή τη φορά το περπάτημα είχε πιο ήρεμο ρυθμό, περιμετρικά της λίμνης, ανάμεσα στο νερό, το δάσος και τις βραχώδεις πλαγιές που την περιβάλλουν. Μετά από τις πιο γεμάτες πεζοπορικές ημέρες, αυτή η αλλαγή ρυθμού ταίριαξε πολύ όμορφα στο ταξίδι.

Δεν χρειαζόταν κάθε ημέρα να έχει την ίδια ένταση για να είναι γεμάτη. Οι πιο ήσυχες διαδρομές και ο χρόνος που είχαμε για να απολαύσουμε τα μέρη χωρίς βιασύνη έδιναν χώρο στην ομάδα να χαλαρώσει και να πάρει λίγο διαφορετικές εικόνες από αυτές των μεγάλων αλπικών περασμάτων.

Και βέβαια, η πεζοπορία στην Cortina d’Ampezzo δεν περιορίστηκε μόνο στο γεγονός ότι η πόλη ήταν η βάση μας. Μία από τις τελευταίες μας διαδρομές μάς έβαλε στο δάσος και στην κοιλάδα γύρω από την Cortina, σε ένα αρκετά διαφορετικό περιβάλλον από εκείνο των Cinque Torri και των Tre Cime. Τα δασωμένα μονοπάτια και το νερό έδειχναν μια πιο ήσυχη πλευρά της περιοχής και έδωσαν έναν διαφορετικό χαρακτήρα στην ημέρα.

Ήταν όμορφο που προς το τέλος του ταξιδιού βλέπαμε ξανά την Cortina και τα γύρω βουνά με άλλη ματιά. Μετά από τόσες διαφορετικές διαδρομές, το μέρος που στην αρχή ήταν απλώς η βάση μας είχε ήδη συνδεθεί με τις καθημερινές επιστροφές, τις συζητήσεις μετά την πεζοπορία και όλα όσα είχαν προηγηθεί μέσα στις ημέρες.

Αυτό ακριβώς έκανε αυτή την πεζοπορία στις Ιταλικές Άλπεις τόσο γεμάτη. Σε έξι ημέρες δεν είδαμε απλώς ένα γνωστό βουνό ή μία διάσημη διαδρομή. Περάσαμε από τους βραχώδεις σχηματισμούς των Cinque Torri στις Tre Cime di Lavaredo, από τα ορεινά καταφύγια και τα ανοιχτά αλπικά τοπία στις λίμνες και στα πιο δασωμένα μονοπάτια γύρω από την Cortina.

Κάθε περιοχή είχε διαφορετικό χαρακτήρα, αλλά όλα έδεναν μεταξύ τους μέσα στο ίδιο ταξίδι. Και όσο περνούσαν οι ημέρες, τόσο περισσότερο νιώθαμε ότι γνωρίζαμε διαφορετικές πλευρές των Δολομιτών και όχι απλώς τα πιο γνωστά τους σημεία.

Τελικά, όλα έγιναν όπως τα είχαμε σχεδιάσει από την αρχή. Το πρόγραμμα της εκδρομής στους Δολομίτες μάς έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε αρκετά διαφορετικά τοπία της περιοχής, χωρίς όλες οι ημέρες να έχουν τον ίδιο ρυθμό. Άλλες είχαν περισσότερο περπάτημα και πιο γεμάτες διαδρομές, άλλες άφηναν χώρο για πιο ήρεμες στιγμές, στάσεις και χρόνο με την ομάδα. Αυτός ο συνδυασμός ήταν τελικά που έκανε το εξαήμερο να κυλήσει τόσο όμορφα.

Πάνω απ’ όλα όμως, αυτό που μας έμεινε ήταν το πόσο όμορφα περάσαμε. Τα χιλιόμετρα, οι κορυφές, οι λίμνες και τα μέρη είναι αυτά που φαίνονται εύκολα στις φωτογραφίες. Η πραγματική ανάμνηση μιας τέτοιας εκδρομής όμως χτίζεται και στις ώρες που περνάς μαζί. Στις κουβέντες στο μονοπάτι, στις στάσεις, στα κοινά γεύματα, στις επιστροφές στην Cortina και σε εκείνη την οικειότητα που δημιουργείται όταν μια ομάδα ταξιδεύει και περπατά μαζί για αρκετές συνεχόμενες ημέρες.

Φύγαμε από τους Δολομίτες γεμάτοι εικόνες και με την αίσθηση ότι ζήσαμε ένα ταξίδι όπως ακριβώς το θέλαμε: πολύ βουνό, περπάτημα, διαφορετικά τοπία και κυρίως μια πολύ όμορφη κοινή εμπειρία.

Και κάπως έτσι, επιστρέφοντας, η σκέψη άρχισε ήδη να πηγαίνει στην επόμενη διαδρομή.

Αν θέλεις να δεις πού θα περπατήσουμε στη συνέχεια, μπορείς να βρεις όλες τις επόμενες εκδρομές του BackpackOnGreece.